Uważamy, że niepotwierdzone trzęsienie ziemi miało miejsce na Filipinach. Kiedy poczułeś to trzęsienie ziemi, powiedz namWięcej informacji

2011 podwodny wybuch wulkanu w El Hierro (Wyspy Kanaryjskie), Hiszpania - przegląd Wybuch

Ze specjalnymi podziękowaniami dla Dr Carracedo (Geovol) pozwala nam opublikować swój raport i Żart Volta dla ułatwienia.

Dr Juan Carlos Carracedo Gómez - ULPGC

Czterdzieści lat po Teneguia Volcano (La Palma, 1971), łódź podwodna erupcja miała miejsce od miasta La Restinga, na południe od El Hierro, najmniejszą i najmłodszą wyspą archipelagu. Prekursorami pozwoliło na wczesne wykrycie zdarzenia i miejsca jego przybliżony, co sugeruje, że to łódź podwodna. Wątpliwości wynikające z niedostatecznej informacji naukowych dostępnych władzom w czasie erupcji, co prowadzi do nieproporcjonalnych środków służących ochronie ludności, które miały wpływ na wyspy gospodarki opartej głównie na turystyce, podczas gdy mieszkańcy doświadczyli dodatkowego lęku i stresu.

El Hierro, 1.12 milionów lat, jest najmłodszym z Wysp Kanaryjskich. Położony na zachodnim krańcu archipelagu wraz z sąsiedniej wyspy La Palma, El Hierro opiera się na ok. 3500 m głębokości łóżko ocean.
Głównym konfiguracja El Hierro jest kontrolowana przez trzech uzbrojonych System strefowy Rift , który skutkuje powstaniem trzech grzbietów, które rozciągają się od centrum wyspy w charakterystyczny Geometrii "Mercedes Star ' (Carracedo, 1994), a gospodarzem większą część erupcji subaerial El Hierro s (rys. 1A).
Ten potrójny uzbrojonych kształt El Hierro jest jeszcze wzmocniony przez Blizny kilku ogromnych osuwisk grawitacyjnych że obciąć wszystkie trzy boki. Upadek skrzydle północnym, w którym stworzono spektakularną zatokę El Golfo z niemal pionowej m-wysokiej 1400 skarpie, jest najmłodszym osuwisko całego archipelagu Wysp Kanaryjskich z wieku poniżej 100 ka. Strefy Rift, jednak nadal pod powierzchnią morza. Rozłam na południe rozciąga się podmorskiego grzbietu ponad 40 km (Rys. 1B) wskazując, że niedawne wybuchy podmorskich doszło również tam.

Fot. 1. A. Mapa geologiczna El Hierro (od Carracedo i wsp., 2001). B. Kolor cieniowany obraz ulga El Hierro widziana z góry (od Masson i wsp., 2002). W subaerial i łódź podwodna części Południowej szczeliny są wskazane.

W czasie niemieckiej Meteor rejsu badawczego 43 / 1 w 1998 próbki lawy były wydobytego z podmorskich Przedłużenia południowych stref Rowu La Palma i El Hierro. El Hierro Próbki pobrane w pobliżu obecnego wyrzucony miejscu (<3 km daleki) zawiera świeże picrites i ługi bazalty i płynnie zmieniane lapillistones i hyaloclastites. Dalsze pogłębianie wzdłuż podwodnego północno-zachodniej i północno-wschodnich strefach Wielkiego Rowu podczas Poseidon 270 rejsu 2001 odzyskane świeże bazaltach alkalicznych z 21 młodych szyszek wulkanicznych w głębi 800 do 2300 m wraz z osadów dennych oceanu o silnej volcaniclastic składnik.
Wydaje się ogólnie, że gęstość pozornie małych wulkanów na podziały podmorskich El Hierro jest porównywalna do tej na ziemi, podkreślając znaczenie podmorskich wulkanów w czasie wzrostu wyspach oceanicznych.

Prekursorami do 2011 erupcji

Liczne trzęsienia ziemi zostały zarejestrowane przez hiszpańskiego Instituto Nacional GEOGRAFICO (IGN) od lipca roku 2011, Większa część z nich nieistotne z punktu widzenia zagrożenia, Ale były wyraźnie prekursorami wybuchu wulkanu. W szczególności, sejsmiczność, Początkowo małej wielkości (M <3.0) i koncentruje się na północy wyspy, wzrosła natomiast migracji na południe. Większa część hypocentres początkowo skupione w dolnej skorupy oceanicznej (rys. 2), na głębokości 8-14 km (ok. 200-400 ciśnienie MPa), który w porozumieniu z szacunków ciśnienia od mikroskopijnych ciekłych inkluzji w ksenolitami z północno-zachodniej El Hierro i phenocrysts z ostatniej erupcji. Sejsmiczne i petrologiczne dane są zatem zgodne z aktualnym scenariuszu partii magmy uwięzieniu jako horyzontu włamań, w pobliżu podstawy lub w skorupy oceanicznej subisland. Przerzutki ogniska sejsmiczne wskazują, że magma stopniowo gromadzone i rozszerzony bocznie w kierunku południowym, Powodując pionowe odkształcenie powierzchni około mm 40 w tym czasie.
Podczas tej początkowej fazie, system był aktywny, ale nie wykazywał konieczności pokonania oporu skorupy oceanicznej. Hypocenters następnie przenieśli się na południe-wschód, zbliżając się do podwodnego przedłużenie aktywnej strefie Południowej przepaść. Stamtąd magma szybko postępowała w kierunku powierzchni, Jak wynika z pierwszego wystąpienia czasowej płytkie (<3 km) trzęsienia ziemi na 9 października 2011.
Scenariusz zmienił się diametralnie na temat 4 rano 10 października, kiedy teraz częste i silne sejsmiczność (do M 4.4) przestał i był dość gwałtownie zastąpione przez ciągłe drżenie harmonicznej, wskazując otwarcie odpowietrznika i tym samym początek łodzi podwodnej erupcji.

Fot. 2. Sejsmicznych hypocentres kryje El Hierro pomiędzy 19 lipcu i 10 października 2011 r. Hypocentres migrowali z północy w kierunku południowym strefy Rowu wyspie, gdzie stali się płytsza (<3 km). Erupcja rozpoczęła się 10 października. Większość czasu, sejsmiczność pozostała stabilna u podstawy skorupy oceanicznej (dane z IGN http://www.ign.es/ign/resources/ volcanologia / html / eventosHierro. Html)

Podwodny wybuch

Października 10, płaty blady kolorze wody, których woń siarki i były związane z martwych ryb, stwierdzono unoszący się jednej mili na południe od wybrzeży potwierdzający otwarcie odpowietrznika na boku łodzi podwodnej części południowej strefie Afrykańskie. Wyrażenie powierzchnia tej erupcji, w tym zielonym i jasne przebarwienia wody morskiej, wyraźnie zaobserwować w wysokiej rozdzielczości zdjęć satelitarnych wyposażonych duża plama (Lokalnie znany jako "la Mancha") widoczne na powierzchni Las Calmas morza (rys. 3A). Wybuch powstaje NE-SW trendy szczelinę przedstawione przez silny barbotaż i odgazowanie (Rys. 3B), sporadycznie 10-15 m, ładowane z młodzieńczym wulkanicznego popiołu i pyroclasts (rys. 3C).
Jednakże, informacje na temat głębokości i precyzyjnej lokalizacji okrętów podwodnych odpowietrznikiem brakowało w pierwszych dwóch tygodni od wybuchu z powodu niedostępność odpowiednich środków dla okrętów podwodnych geodezji.
On Październik 24, RV Ramón Margalef z Instituto Español de Oceanografía ust IEO) przeprowadzone Pierwsze badanie powierzchni, wcześniej zmapowany w 1998 przez hiszpańskich Hesperyd RV (ryc. 4A). Porównanie batymetrii obecnego i 1998 przedstawione 700 m szerokości 100 m-wysoki nowy wulkaniczny stożek odpoczynku na temat głębokości m 350 w kanionie na skrzydle Rift rozszerzenia podwodnej Południowej (rys. 4B). Na 4 grudnia 2011, erupcja widocznie słabnie, RV Ramón Margalef przeprowadzono kolejną kampanię, wykrywanie znaczny wzrost wulkanicznego gmachu. Początkowy pojedynczy erupcyjny centrum (rys. 4A, b) miał teraz ewoluowała do trzech stożków o podobnej wysokości, ze szczytu 180-160 m pod powierzchnią morza (Rys. 4D), nadal poniżej wartości krytycznej uzyskanie znaczących eksplozji surtseyan w około 100 m poniżej poziomu morza).
Wypływy lawy i pyroclasts, ograniczone przez ściany kanionu, spowodowało Większa część wybuchło objętości do przepływu opadania w kierunku głębszych partiach dna oceanicznego.

Fot. 3. Plume A. rozpuszczonego magmowych gazów i zawieszone produkcję zielonej i jasne zabarwienie wody morskiej (lokalnie znany jako "la Mancha"), począwszy od dnia 10 października 2011 i ustawicznego przez kilka kilometrów na południowy-zachód przed odpływasz do Atlantyku (zdjęcie satelitarne przez RapidEye). Fot. 3. Plumes B. gazu na powierzchni oceanu, wykazujące tendencję N-S, wskazując podmorskiego wyrzut pęknięcia. Wstawka: Ekspansja pary z głębokości zmniejszającej wody (modyfikowany Schmincke i 2004). C, silny odgazowanie z obfitymi fragmentów skalnych powstałych duże "bańki spacerem, niektóre z nich 10-15 m-wysoki, pęknięcie na powierzchni off pobliskiej miejscowości La Restinga ust 8 listopada 2011).

Fot. 4. A. DEM pokazując pre-wyrzut kanionu podmorskiego gdzie 2011 erupcja zagnieżdżony (obraz pochodzi z Hesperyd RV, 1998). B. DEM z tego samego obszaru podjętej na 24 października przez RV Ramon Margalef po wystąpieniu podwodnej aktywności. C. Mapa geologiczna podwodnej erupcji od pierwszego DEM uzyskane na 24 października 2011 przez RV Ramon Margalef. D. Mapa geologiczna tego samego obszaru na 4 grudnia 2011.

Pływające kamienie off El Hierro

Obfity fragmenty skalne przypominające bomby lawowe na decymetr skali (rys. 5) i charakteryzuje się szkliste bazaltowych skórką i białych wnętrzach kremowy, znaleziono unoszące się na powierzchni oceanu w ciągu pierwszych dni po wybuchu. Wnętrza tych pływających skały są szkliste i pęcherzykowy (podobny do pumeksu), a często mieszając między pumicelike wnętrza oraz otaczającej bazaltowa magma (rys. 5B). Te pływające skały stały się znany lokalnie jako "restingolites" po pobliskiej miejscowości La Restinga. Ich natura i pochodzenie pozostaje nieuchwytny najpierw z sugestii środowisk naukowych w tym: (1) pływające bomby są nieletni i wybuchowa wysokiej krzemionka magma; (2) są fragmenty osadach morskich z łodzi podwodnej flanki El Hierro; oraz (3), które są stosunkowo stare, uwodniony materiał wulkaniczny. Jednak żaden z tych interpretacji zapewnia satysfakcjonujące dopasowany do dostępnego obserwacji, ponieważ na przykład high-krzemionka wulkanizm jest rzadkością na El HierroI minerały magmowe (albo uprawia się w magmie lub detrytusu przed erozją) są całkowicie nieobecne w 'restingolites spacerem. Biorąc pod uwagę, że zaangażowanie wysoko rozwinięci, wysokiej krzemionkowego magmatyzm będzie mieć wpływ na wybuchowy potencjał erupcji, ważne było, aby wyjaśnić naturę The 'restingolites spacerem szybko, aby w pełni ocenić zagrożenia związane z trwającym erupcji Hierro El. Ponadto, jeżeli już restingolites "być wykazane, że nie pochodzą z wysokiej krzemionkowego magmy, a następnie odkrycia ich geneza najprawdopodobniej zapewniają unikalne spojrzenie na wulkan-magmy systemu pod El Hierro.
All 'restingolite "Próbki są szkliste i jasnego koloru i większość jest makroskopowo krystalicznie darmo. Jednak sporadyczne kryształy kwarcu, fragmenty jaspis, gips kruszywa i pamiątki węglanowe zostały zidentyfikowane w próbkach ręcznych. X-Ray dyfraktogramów głównie wskazują na obecność kwarcu, miki i / lub illit i szkła. Istnieje wyraźny brak podstawowych magmowych minerałów z danych XRD. Mikroskopijne kryształy kwarcu zostały również zidentyfikowane i analizowane przy użyciu pola emisji elektronów sonda mikro-analizator (FE-EPMA), jak również skład matrycy szkła, która waha się między pliku ~ 65 i 90 procent SiO2.
Wysoka zawartość krzemionki w połączeniu z ogólnymi niskimi niezgodnymi stężeniami pierwiastków śladowych, występowanie reliktowych kryształów kwarcu o wielkości mm oraz brak minerałów magmowych, a także występowanie reliktów węglanowych, gliniastych, jaspisowych i gipsowych są całkowicie niezgodne z czysto magmowym pochodzeniem dla rdzenie pływających kamieni. Skały nagrobne na El Hierro nie zawierają żadnych wolnych (pierwotnych) kryształów kwarcu (ani skał magmowych na żadnej z pozostałych Wysp Kanaryjskich).
Potencjalnym źródłem kryształów kwarcu występujących w pływających skał El Hierro będzie prawdopodobnie osadach 1 warstwy wstępnego wyspie skorupy oceanicznej. Zawierają one kryształy kwarcu transportowanych z Afryki zarówno przez wiatr i prądy zawiesinowe i charakteryzują się brakiem magmowych minerałów ze względu na ich wiek wcześniej na wyspie.

Fot. 5. To pływające kamienie "A. obserwowano w październiku 2011 off El Hierro. Próbki B. restingolite To wyświetlania typowe cechy, takie jak skorupy bazalt, główny osadowych pościel, rozkładane, wysokie vesicularity i budowle mingling. C. hollow bomba bazaltowa z późnych stadiach erupcji. D. podobna bomba z Serreta Oceanic Volcano, Terceira, Azory ust fot. Küppers Ulrich).

Pływające skały znalezione na El Hierro, są więc najprawdopodobniej produkty magma-osadowej interakcji kryje wulkanu (Fig. 6). Rosnąco Magma miesza się z osadów wstępnie wulkanicznych oraz "restingolites już zostały przeprowadzone na dnie oceanu podczas erupcji będąc topiony i vesiculated podczas transportu w magmie. Gdy wybuchł na dnie oceanu, niektóre z nich udało się oddzielić od lawy wybucha i pływały na powierzchni morza ze względu na ich niską gęstość (rys. 6).

Fot. 6. Naszkicować pokazując strukturę wyspie El Hierro i wydarzeń 2011. Rosnąco Magma, że ​​według rozkładu zjawisk sejsmicznych przed erupcją, przeniósł się sub-poziomo od północy do południa w skorupy oceanicznej, jest interakcja z pre-wulkanicznych skałach osadowych. Pływające skały znalezione na El Hierro, podczas pierwszych dni erupcji są produktami magma-osadowej interakcji kryje wulkanu. Te 'restingolites już zostały przeprowadzone na dnie oceanu podczas erupcji i topiony i vesiculated jednocześnie zanurzone w magmy. Gdy wybuchł na dnie oceanu, ale oddzielone od lawy wybucha i pływały na powierzchni morza ze względu na ich wysoką vesicularity i mała gęstość (od Troll i wsp., 2011).

Zarządzanie erupcji

Dramatyczny konto zatytułowany "Jak nie obsługiwać wybuchu wulkanu", Została opublikowana na 31 października 2011, w jednym z najbardziej wpływowych gazet w Hiszpanii, El Pais. W artykule omówiono reakcję na wybuch: "Od lipca 19, mieszkańcy Wysp Kanaryjskich, El Hierro zostały przygotowania do ewentualnej erupcji wulkanu kilka kilometrów na morzu. Naukowcy na czele z obszarem, regionalny rząd Wysp Kanaryjskich wprowadzonych w preparatach miejsce do ewentualnej ewakuacji morza i powietrza, a hiszpański wojskowy przeniósł cala Środki podjęte w celu ochrony ludności El Hierro Ludowa (11 000), jednak były krytykowane przez mieszkańców jako bardziej uciążliwy niż samego wulkanu. Wielu mieszkańców są teraz zastanawiasz się, czy władze nie miał prawdziwego pojęcia, co dzieje się z wulkanu, a także czy istnieją jakiekolwiek realne zagrożenie dla życia ludzkiego"(Http://www.elpais.com/ rticulo / angielski / Jak / nie / do / uchwyt / wulkaniczny / wybuch / elpepueng / 20111031elpeng_4 / dziesięciu).

Zarządzanie i cywilne decyzje ochrony przed iw trakcie erupcji były w gestii dyrekcji ochrony ludności Planowania i Organizacji Specjalnej natychmiastowego reagowania w Volcanic ryzyka na Wyspach Kanaryjskich (PEVOLCA). Obchodzenie się z erupcji przez komitet, powołany przez rząd Wysp Kanaryjskich tylko rok wcześniej, sugeruje brak doświadczeń w ramach PEVOLCA i stąd znaczny stopień improwizacji. Powtarzające się ewakuacja La Restinga (mieszkańcy 600), zamknięcie pozornie losowych i ponownym otwarciu odcinka na wyspie głównej drogi, jak przechodzi przez tunel (ryzyko trzęsienia ziemi) oraz dwa-tygodnie opóźnienia w wysyłaniu statku ankiety są, między innymi, główne przyczyny frustracji odczuwany przez mieszkańców (Patrz ryc. 7). Z powodu tych niepewności gospodarki wyspy, oparty przede wszystkim na turystyce, załamał się czasowo i mieszkańcy doświadczyli dodatkowego lęku i stresu.
Ogólny stosunkowo niskie sejsmiczność wielkość (większa część wielkości <m 3.0), a stosunkowo niewielki i głębokie (> 150 m) bazaltowa wybuch podwodny wydaje się więc, że spowodował zaskakująco większe cierpienia i straty gospodarcze niż podobny wybuch rząd wielkości na ziemi w 1971 (Teneguia Wulkan La Palma). Ta erupcja była zarządzana 40 lat temu bez zakłócania ludności w takim samym stopniu lub spowodowania trudności gospodarczych.

Fot. 7. Informacja naukowa dostępne podczas erupcji podwodnych w 2011 El Hierro i ochrony ludności podjęte środki.

Jednym z wyjaśnień jest to, że w przeciwieństwie do erupcji Teneguia 1971, podczas erupcji 2011 dokładna informacja naukowa nie była dostępna w decydujących punktów, aby rozwiać wątpliwości i zapewnić odpowiednie kryteria, aby zarządzać sytuacji (Rys. 7). Plan wulkanicznych nagłych przez zadania PEVOLCA Narodowego Instytutu Geograficznego (IGN) z zarządzaniem aspektów naukowych. IGN geofizycy analizowane i interpretowane poprawnie sejsmicznych prekursorów, pozwalając wczesne wykrywanie czasu i Przybliżona lokalizacja erupcji i przewidywania, że ​​jest łódź podwodna. Jednak na początku erupcji niewielka grupa naukowców objął z wyłączeniem innych osób, ignorując niezależnych obserwacji i danych. Tak więc, celem naukowe w celu umożliwienia organom w podejmowaniu właściwych decyzji w kluczowych momentach nie został przedstawiony.
To najlepiej ilustruje brak przewidywać konieczność statku badania, które mogą dostarczyć szczegółowych informacji na temat działalności występujące wyrzucony w morzu. Pierwsza ewakuacja La Restinga wkrótce po rozpoczęciu erupcji prawdopodobnie zarządzono w wyniku Władze miały dostatecznych informacji na temat odległości i głębokości podwodnych odpowietrznikiem, I tym samym obawiając się wystąpienia wybuchowej ust surtseyan) działalności.
Gdy statek IEO przybył głębokość i główne cechy podwodnego wulkanu zostały ustalone.
Jednakże, brak koordynacji między komitet naukowy i oceanograficznych statku badawczym spowodowało jeszcze raz w niepełnej informacji o postępach erupcji oraz bliskość podwodnej odpowietrznikiem do powierzchni. Silne bulgotanie i odgazowywanie oraz obfite fragmenty skał przypominające bomby lawy, które pojawiły się na powierzchni oceanu 5 November 2011, skłoniły władze do nakazania drugiej ewakuacji La Restinga (patrz rys. 7) z powodu niepewności co do zaangażowania "wybuchu" wysoka krzemionka krzemionkowa ("spoczynku"). Raport przez naukowców spoza PEVOLCA - obejmujący analizy chemiczne kryształów kwarcu, w których stwierdzono, że są to osady - został zignorowany. Ankieta przeprowadzona tydzień później przez jednostkę wykazała, że ​​stożek podmorski w międzyczasie zawalił się i był teraz około 200 m poniżej powierzchni oceanu.
Ochrona ludności środki podjęte w tym 2011 erupcji podwodnych w El Hierro (który postawił niewielkie zagrożenie dla ludzkiego życia) wydają się niewspółmierne i prawdopodobnie wynikało z braku odpowiednich informacji naukowych.
To podkreśla potrzebę przeanalizowania takie zdarzenia dokładnie, w celu poprawy wykorzystania naukowych i dostępnych zasobów ludzkich podczas przyszłych wydarzeń.
Co będzie wynik, gdyby wybuch wulkanu, zamiast odbywa się na małej wyspie El Hierro, wystąpiły w gęsto zaludnionych wysp Teneryfa i Gran Canaria?

Podziękowania
Ta rekonstrukcja 2011 erupcji podwodnych w El Hierro, Wyspy Kanaryjskie, opiera się na danych geofizycznych uzyskanych przez hiszpańską geograficzny (IGN) i oceanograficznych ust IEO) Instytutów. Carmen López i María José Blanco (IGN), pod warunkiem cenne dane i
informacje.

Sugestie dotyczące dalszego czytania
- Carracedo, JC 1994, Kanaryjskich: Przykład konstrukcji sterowania na wzrost dużych oceanicznych wyspach wulkanów. Dz. Wulkanologii i geotermalna Research, v.60, ss. 225-241.
- Carracedo JC, Dzień, SJ i Guillou, H. et al. 1997. Gigantyczne Czwartorzędowe zapadliska w ewolucji La Palma i El Hierro, Wyspy Kanaryjskie. Dz. Wulkanologii i geotermalna Research, v.94 i pp.169-190.
- Carracedo, JC, Rodríguez Badiola, E., Guillou, S. de La Nuez HJ & Pérez Torrado, FJ 2001. Geologia i wulkanologia Zachodnich Wysp Kanaryjskich: La Palma i El Hierro. Estudios Geológicos v.57, pp.171-295.
- Coello, JJ, 2011. Sobre el Orygenes de la 'restingolita "Actualidad Volcanica de Canarias-Noticias, 10 Octobre 2011, http://www.avcan.org/?m=Noticias & a = noticia & N = 911.
- Gee MJR; Masson DG; Watts AB, et al, 2001.. Offshore kontynuacją wulkanicznych obszarów Wielkiego Rowu, El Hierro, Wyspy Kanaryjskie. Dz. Wulkanologii i geotermalna Research, v.105 i pp.107-119.
- Gee, MJR, Masson, DG, Watts, AB & Allen, PA 1999. Saharyjskiej osadów: wgląd w mechanizm długich przepływów podmorskich bicie gruzy, sedymentologii, v.46, pp.317-325.
- Gimeno, D., 2011. Informe realizado para el Ayuntamiento de El Pinar, El Hierro, Wyspy Kanaryjskie, sobre un piroclasto de la erupcíon en Curso. Niepublikowane wewnętrzny raport, 10 października 2011.
- Guillou, H., Carracedo, JC, Pérez Torrado, F. & Rodríguez Badiola, E. 1996. K-Ar wieku i magnetycznych stratygrafia z hotspot wywołanej szybko uprawianych oceanicznej wyspie El Hierro, Wyspy Kanaryjskie. Dz. Wulkanologii i geotermalna Research, v.73, pp.141-
10.
- Hansteen, TH, Klügel, A. & Schmincke, H. 1998. Wielostopniowa wejście magma pod Wysp Kanaryjskich: dowody z inkluzji fluidalnych. Składki na mineralogii i petrologii, v.132, pp.48-64 r.
- Hansteen, TH & Troll, VR 2003. Skład izotopów tlenu ksenolitami od skorupy oceanicznej i gmach wulkanicznej pod Gran Canaria (Wyspy Kanaryjskie): Konsekwencje dla crustalcontamination magm wznoszących. Chemia Geologia, v.193, pp.181-193.
- IGN 2011. Instituto Nacional GEOGRAFICO, Ministerio de Fomento, Servicio de Información Sismica http://www.ign.es/ign/resources/volcanologia/
HIERRO.html.
- Longpré, MA, Chadwick, JP, Wijbrans, J. & Iping, R. 2011. Wiek lawiny Golfo El gruzu, El Hierro (Wyspy Kanaryjskie): Nowe ograniczenia z laserem i piec 40Ar / 39Ar randek. Dz. Wulkanologii i geotermalna Research, v.203 i pp.76-80.
- Masson, DG, Watts, AB, Gee, MJR, Urgeles R. Mitchell, NC, Le Bas, TP i Canals, M. 2002. Awarie stok na zboczach zachodnich Wysp Kanaryjskich. Earth-Science Recenzje, v.57 i pp.1-35 r.
- Munn, S., Walter, TR i Klügel, A. 2006. Grawitacyjny rozsypanie kontroluje strefy Rift oraz niestabilność boczny na El Hierro, Wyspy Kanaryjskie. Geological Magazine, v.143, s. 257-268.
- Pérez-Torrado, FJ, Rodriguez-González, A., Carracedo, JC, Fernández-Turiel, JL, Guillou, H. Hansen, A. & Rodríguez Badiola, E. 2011. Edades C-14 Del Rift ONO de El Hierro (Wyspy Kanaryjskie). Resúmenes XIII Reunion Nacional de Cuaternario, Andora, pp.101-104.
- Schmincke, H.-U. 2004. Wulkanizm. Springer, Berlin, 324pp.
- Schmincke, H.-U. & Graf, G. 2000. DECOS / Omex II Rejs nr 43, Meteor-Berichte 20001, Uniwersytet Hamburg, pp.1-99.
- Stroncik, NA, Klüegel, A. & Hansteen, TH 2009. Magmowe kanalizacja pod El Hierro (Wyspy Kanaryjskie): Ograniczenia z phenocrysts i naturalnie hartowanych szkieł bazaltowych w podwodnych skałach. Składki na Mineralogii i Petrologii v.157 i pp.593-607 r.
- Troll, VR, Klügel A., Longpré, M.-A., Burchardt, S., Deegan, FM, Carracedo, JC, Wiesmaier S., Kueppers, U., Dahren, B., Blythe, LS, Hansteen T., Freda, C, D. Budd, A., Jolis, EM, Jonsson, E. Meade, F., Berg, S., Mancini, L. & Polacci, M. 2011. Pływające piaskowce off El Hierro (Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania): szczególny przypadek erupcji 2011 października. Solidna Dyskusja Ziemia, v.3, pp.975-999.
- Urgeles R., Canals, M., Baraza, J., et al. 1997. Najnowsze megalandslides Wysp Kanaryjskich: El Golfo i lawina gruzu osadów Kanaryjskie, zachód El Hierro wyspiarskich. Journal of Geophysical Research-warstwą ziemi v.102 i pp.20305-20323.

Ten dokument został napisany przez: Juan Carlos Carracedo, Francisco Pérez Torrado i Alejandro Rodríguez
González (Grupo de Investigación GEOVOL, Dpto. De fisica, Universidad de Las Palmas de Gran Canaria, Hiszpania), Vicente Soler (Estación Volcanológica de Canarias, IPNA-CSIC, La Laguna, Tenerife, Hiszpania), José Luis Fernández Turiel (Instituto de Ciencias de la Tierra Jaume Almera, CSIC, Barcelona, ​​Hiszpania), Valentin R. Troll (Department of Earth Sciences, Uppsala University, Szwecja) i Sebastian Wiesmaier (Departament Ziemi i nauk o środowisku, Ludwig-Maximilians-Universität w Monachium, Niemcy)

Dopuszczone do publikacji w trzęsieniu ziemi-report.com przez pana Carracedo JC

Komentarze

  1. Jono b mówi:

    Doskonały raport! Zaprawdę, władze lokalne udał się do ponad-kill w reakcji, ale na pewno najlepiej zaważyć na ostrożnością niż zostawić to za późno! Wulkany normalnie nie tyle sposób Lee! Najlepiej wysiąść na ich drodze!
    Lepiej dmuchać na zimne!

  2. KarenZ mówi:

    Dr Carracedo może mieć rację, że nie mógł być bardziej naukowe, ale nie monitorowania naukowe mogą być przewidywania 100% poprawne, więc on jest trochę trudne do władz. Dopóki bezpośrednim okresie poprzedzającym wybuch w październiku, lawa może pojawiły wszędzie - nawet na lądzie. Ja osobiście nie wierzę, że zostały podjęte nieproporcjonalne środki ochronne. Władze nie mają łatwego decyzję. Geografia Hierro oznacza, że ​​nie jest to łatwe do ewakuacji tak błądzących na stronie ostrożnie był mądry.